روابط علویان و عباسیان
23 بازدید
محل نشر: تاریخ در آیینه پژوهش » پاییز 1381 - پیش شماره 1 »(20 صفحه - از 11 تا 30)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
در این مختصر بر آنیم تا روابط دو جانبه ابوطالب و عباس و فرزندان آنان ـ علویان وعباسیان ـ را از عبدالمطلب (متولد حدود 497 میلادی‌) تا ولی‌عهدی امام رضا‌(علیه السلام)،بررسی کنیم‌. این بررسی را پس از مقدمه‌ای کوتاه درباره عباس و ابوطالب‌، در چهارمحور: 1. از رحلت پیامبر(صلی الله علیه) تا شهادت امام حسین(علیه السلام) (11 تا 61 ه¨) 2. از شهادت امام‌حسین(علیه السلام) تا مرگ ابوهاشم پسر محمد حنفیّه (61 ـ تا 98 ه¨) 3. در دوره دعوت عباسی(100ـ132 ه¨) و 4. از تأسیس دولت عباسی تا ولایت‌عهدی امام رضا‌(علیه السلام) پی می‌گیریم‌. عبدالمطلب سیزده پسر داشت‌؛ از جمله ابوطالب‌، عبداللَّه و عباس‌. ابوطالب وعبداللَّه از یک مادر بودند و عباس از مادری دیگر.2 ابوطالب از نظر سنّی از عباس وعبداللَّه بزرگ‌تر و عباس هم‌سال پیامبر(صلی الله علیه) بود.3 پس از مرگ عبدالمطلب ریاست‌بنی‌هاشم و مناصب اجتماعی آنان‌، از جمله سقایت (آب دادن حاجیان‌) و رفادت (طعام‌دادن حاجیان‌) و سرپرستی پیامبر(صلی الله علیه) به ابوطالب رسید. سرانجام به سبب نداری وورشکستگی او، مناصب بنی‌هاشم به عباس واگذار گردید.4 نیز به همین دلیل و برای‌کاهش بار زندگی ابوطالب‌، عباس جعفر را به خانه برد و پیامبر(صلی الله علیه) علی(علیه السلام) را. جعفر که‌از نظر سنّی از علی(علیه السلام) بزرگ‌تر بود، هم‌چنان در خانه عباس بود تا به سن رشد رسید و...
آدرس اینترنتی